کنگره 60 شهرری

خلاصه سخنان استاد
در زمان اعتیاد از ماه رمضان بیزار بودم و حالم خیلی خراب می شد . بدون هیچ علتی از ماه رمضان بدم می آمد . وقتی به کنگره آمدم از همان سال اول در ماه محرم و رمضان پایم به آشپزخانه کنگره باز شد و همینطور به ماه رمضان علاقه پیدا کردم . تا حدی که حالا ، ده روز مانده به ماه رمضان خیلی خوشحالم و ده روز بعد از آن ناراحتم .
آقای مهندس هم با الهام از ماه رمضان سفر خود را آغاز کردند و توانستند خود را درمان کنند . مصرف داروی مسافران مانند روزه گرفتن است که باید سرساعت مشخص مصرف شود . من از مسافران سفر اول می خواهم که روزه نگیرند ولی دوستان سفر دومی حتما روزه بگیرند حتی اگر به اصطلاح کله گنجشکی هم بگیرند خوب است .
در ماه رمضان فرصتی برای خودشناسی فراهم می شود . کارهایی که می توانیم را انجام نمی دهیم . نباید فقط غذا نخورد ، باید تمرین کرد تا کارهای ضدارزشی را انجام ندهیم . امسال با مشارکت همه ، یک ماه رمضان متفاوت خواهیم داشت . اگر برای افطاری قرار است موادغذایی بیاوریم حتما درجه یک باشد . این ماه ، ماه مهمانی خداوند است و ما هم وسیله خداوند هستیم . باید با کمک هم از عهده افطاری برآییم . در این ماه ، شکل نگاه خود را به ماه رمضان تغییر دهیم و بهتر باشیم .
در ادامه استاد راجع به تولد آقای محسن فرمودند : جرقه شعبه شهرری را آقا محسن در ذهن من روشن کرد . پابه پای من برای پیدا کردن مکان آمد و این ، سالهای سال دعای خیر برای محسن دارد . وقتی شعبه را باز کردیم از همان روز اول خالصانه در کنگره خدمت کرد . من از ایشان خیلی تشکر می کنم و در دوره مرزبانی هم هرکاری که می توانست انجام داد . هیچ وقت دنبال حاشیه نبود .
در ادامه مراسم تولد آقای محسن فراشی ، مرزبان محترم شعبه برگزار گردید .
خلاصه سخنان آقای محسن فراشی : من هیچ وقت فکر نمی کردم که درمان شوم . چون اعتیاد مرا به تاریکی مطلق کشانده بود و انگشت نمای مردم شده بودم . برای ترک حتی به ابوالفضل درمانی هم متوسل شده بودم . ولی بعد از دو ماه برگشت می خوردم . خسته شده بودم . با خدا عهد کردم که یک راه جلوی پایم بگذار یا تمامش کن .
تا با کنگره آشنا شدم . زمانی که وادی هفتم را خواندم فهمیدم که حقیقتا راه همین است . خدا را شاکرم که این راه را جلوی پایم گذاشت . از راهنمای خوبم آقا کورش ممنونم . با اینکه من غریبه بودم اما او از همان روز اول با محبت تمام مرا تحویل گرفت . امروز وقتی به تک تک بچه ها نگاه می کنم که رها می شوند ، خیلی خوشحال می شوم . خدا را شکر می کنم که جزء کوچکی از شما هستم .