استاد فرمودند:
انسان برای اینکه بتواند فرمانده خوبی باشد باید فرمانبردار خوبی باشد. انسانها ذاتا دوست دارند که فرمانروا باشند و حیطه اختیارات خود را گسترش دهند .

فرمانروایی همانند انسانها دارای صور آشکار و پنهان است.انسان بایدفرمانروای شهروجودی خودش باشدواین امر برای او بسیارلذت بخش خواهدبود.
ولی بعضی اوقات یکسری مشکلات بوجودمی آیدکه فرمانروایی شهروجودی دچاراختلال می شود.
اصولابرای فرمانده شدن بایدازیکسری چالشهاگذشت ومرحله اول آن چالشهافرمانبردارخوب بودن است تابتوان آموزشهاراکسب کرد.
بچه کوچکی رادرنظربگیریدکه تازه به راه می افتدوازاین امرخودش وپدرومادرش بسیارمشعوف می شوند،زیرا آن بچه توانسته فرمانروایی شهرخودراکه درونش قرارداشته رابه انجام برساندوتوانسته توانایی های خودراگسترش دهدحال خواه ماکودک باشیم یابزرگ این قانون درتمام زندگی ماوجودداردمثل آموختن زبان دیگریابالابردن توانایی فیزیکی یک ورزشکار،همه اینهابرای شخص لذت بخش است.آدمی ممکن است 10سال زندگی خودراصرف راه رفتن از روی طناب یاپرش از دایونمایدواین نیزبخاطرلذتی است که کسب می نماید.

انسان وقتی درفرمانروایی شهروجودی خودش موفق شودمی توانددربیرون نیز فرمانده خوبی باشد.زمانی کلام ماتاثیرگذارمی شودکه آن کارراخودمان عملادرزندگی انجام داده باشیم ،درغیراینصورت تاثیری برکسی نخواهدگذاشت.

با آرزوی توفیق همسفر زینب